in eenzelfde Lichaam



weggevaagd door Licht 
uitgewist door Stilte 

Onmacht gebeurt in de lange doornen van onze tuin 
er hangt een vogel levend in genezing 
zolang onze handen mogen bloeden

hou me vol vertrouwen zacht open hart aan zacht open hart 
veilig en ademend kwetsbaar 
in eenzelfde lichaam leven we











mijn kleine heilige



weeshuis brandweer waskot 
ik geloof dat je mijn naam niet kent 
mijn kleine heilige 
dat je weinig of geen gedachten over me hebt 
en nooit vraag je wat ik doe waar ik woon

elke dag toch voel ik me door jou echt gezien want 
jij kan niet anders meer dan echt zijn 
in de babbelende herhaling van je kleine leven 
- zo oprecht als rozenkrans jezusgebed of psalm zou willen zijn - 
delen we ontreddering en vreugde onverstaanbaar in de wereld 
we hebben zo weinig nodig 
weeshuis brandweer waskot 
achter een hoge muur waar iemand goed voor je is 
een naam die je wel kent 

moeiteloos als de tijd zo verder gaat 
zie ik me vasthaken in jouw plaats 
waar vaak zoals de brandweer het verleden voorbijraast 
maar achter een hoge muur waar iemand goed voor me is 

als je me niet meer kent 
zal ik het niet erg vinden want 
dan zal ik jou zijn




+








As



een kus van as geeft Iemand nu alleen 
tedere as, heilige as 
waarin ik me wil dompelen een vogeltje in water 

ik nader stap voor stap en vlieg 
stort neer verga in as 
een hand reikt en wast met as 

elkeen wordt nu getekend tot Jouw middelpunt
elk hoort alleen aan Jou

en wat verging wordt heiliging 
in de diepte van Jouw Liefde 
zijn as en licht elkaar gelijk